paidorama.com

Κυρία Σταμουλάκη, είστε ηθοποιός και σκηνοθέτης. Πόσο καιρό ασχολείστε με το παιδικό θέατρο και τι ήταν αυτό που σας έκανε να ασχοληθείτε με αυτό και ιδιαίτερα με την συγγραφή έργων για παιδιά;

Νομίζω πως «οδηγήθηκα» σ’ αυτό μ’ ένα φυσικό τρόπο, μέσα από την ανάγκη μου να κρατήσω ζωντανό το παιδί μέσα μου… εξάλλου πάντοτε με συγκινούσε στο θέατρο το παραμυθιακό στοιχείο, η ποιητική φόρμα, οι συμβολισμοί – που στο θέατρο για παιδιά μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τον καλύτερο τρόπο.

Ποια ήταν η πρώτη σας θεατρική παράσταση για παιδιά; Υπάρχει κάποιο έργο από αυτά που ανεβάσατε στο παρελθόν και που για κάποιον λόγο έχετε ξεχωρίσει;

Η πρώτη μου παράσταση με τον θίασο «Αβάντι» ήταν η «Τρικυμία» του Σαίξπηρ, σε διασκευή για παιδιά.. Ακολούθησαν έκτοτε άλλες επτά παραστάσεις, πρωτότυπα έργα ή διασκευές, όμως από όλες αυτές δεν θα μπορούσα να ξεχωρίσω καμία, όπως μια μητέρα δεν ξεχωρίζει στην αγάπη της κανένα από τα παιδιά της.

Aντώνης Παπαθεοδούλου

παιδόραμα: Πως ξεκινήσατε να γράφετε το πρώτο σας βιβλίο και ποιο είναι το ερέθισμα τώρα πια όταν γράφετε;

Μερικές φορές λέω αστειευόμενος ότι γράφω βιβλία γιατί δεν μπορώ να τα εικονογραφήσω. Και είναι αλήθεια πως η ανάγκη να φτιάχνω δικούς μου μαγικούς κόσμους με ώθησε στο γράψιμο. Μικρός έφτιαχνα κόσμους με playmobil, τώρα με λέξεις κι ίσως, αν μπορούσα να τους φτιάχνω και με χρώματα, να μην έγραφα ποτέ τίποτα.

Τα ερεθίσματα που γίνονται ιδέες και ήρωες βιβλίων είναι πολλά. Η επικαιρότητα, το περιβάλλον, τα ίδια τα παιδιά με τα προβλήματα και τις ανησυχίες τους αλλά και οι μεγάλοι που κλείνουν συχνά αυτιά και μάτια μπροστά σε ό,τι συμβαίνει.

Βαγγέλης Ηλιόπουλος

Ξεκίνησα ως νέος δάσκαλος να αφηγούμαι ιστορίες στους μικρούς μαθητές μου. Όταν αργότερα υπηρετούσα τη θητεία μου στο Πολεμικό Ναυτικό βρέθηκα μπροστά σε έναν υπολογιστή για ατέλειωτες ώρες και αποφάσισα τις ιστορίες που έλεγα να τις γράψω! Έτσι λοιπόν σε μια μονάδα του Π.Ν. γεννήθηκε «Η Περιπέτεια της ζαρωμένης κάλτσας» που ήταν και το πρώτο μου βιβλίο (Εκδόσεις Δελφίνι 1995)

Πείτε μας για ένα παιδικό βιβλίο που δεν έχετε γράψει εσείς και θα θέλατε να το είχατε γράψει.

Πολλά βιβλία όταν τα διαβάζω ζηλεύω που δεν τα έχω γράψει εγώ. Κι αυτή η ζήλια δεν είναι κακή, αλλά δημιουργική, γιατί με κάνει να προσπαθώ να γίνω καλύτερος. Ένας ήρωας που θα ήθελα να έχω δημιουργήσει εγώ είναι ο Καπτεν-Νέμο από τις 20000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα του Βερν.