Ποια είναι τα γυναικεία σεξουαλικά προβλήματα; (μέρος β')

Συνεχίζοντας την αναφορά στα σεξουαλικά προβλήματα της γυναίκας, φτάνουμε στις οργασμικές διαταραχές που αγχώνουν και ταλαιπωρούν πολλές γυναίκες.

Διαταραχές του οργασμού

Στις διαταραχές του οργασμού η γυναίκα έχει δυσκολία και αδυνατεί να βιώσει την πλήρη ψυχοσωματική συμμετοχή και την αντίστοιχη έκφραση ηδονής, κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης.

Πολλές φορές η ίδια δηλώνει αδυναμία κορύφωσης κατά την επίμονη προσπάθεια ερεθισμού της κλειτορίδας είτε μέσα στη σεξουαλική πράξη είτε έξω από αυτήν.

Η έλλειψη οργασμού μπορεί να προκαλέσει σημαντική δυσφορία στη γυναίκα, είτε γιατί ερμηνεύει το πρόβλημα ως μια αδυναμία του σώματός της να κορυφώσει και να ολοκληρωθεί σεξουαλικά, είτε γιατί αποδίδει το πρόβλημα στην έλλειψη δικής της σεξουαλικότητας, είτε γιατί το εκλαμβάνει ως μια αδιαφορία του συντρόφου της απέναντι σε εκείνη.

Η διαταραχή του οργασμού φαίνεται να συσχετίζεται με την κλειτοριδική ή κολπική αίσθηση κορύφωσης, που σε ορισμένες γυναίκες οι διαφορές είναι μεγάλες και χαρακτηρίζουν τόσο την απουσία του κολπικού οργασμού κατά τη συνουσία, όσο και εκείνη του κλειτοριδικού (ερεθισμός με το χέρι).

Μερικές γυναίκες μπορούν να βιώσουν οργασμό με ερεθισμό της κλειτορίδας εκτός σεξουαλικής πράξης, αλλά δεν μπορούν να φτάσουν στον οργασμό στη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής αν δεν υπάρχει και σύστοιχος κλειτοριδικός ερεθισμός με το χέρι τους ή με το χέρι του συντρόφου τους.

Αυτές οι γυναίκες που έχουν την ιδιοτυπία της σεξουαλικής κορύφωσης δεν υπάγονται στις διαγνωστικές θέσεις του ανεσταλμένου γυναικείου οργασμού (ανοργασμία).
 

Ο ανεσταλμένος οργασμός μπορεί να θεωρείται από την ίδια τη γυναίκα ως μη αποδοχή της από το σύντροφό της, ο οποίος την ωθεί με απαίτηση να του προσφέρει κολπικό οργασμό ή να λειτουργεί χρεωστικά απέναντί του αφού δεν είναι ικανός να της δώσει τον οργασμό που τόσο επιθυμεί.

Η διάγνωση της διαταραχής του οργασμού ουσιαστικά βασίζεται στην κρίση του κλινικού γιατρού που θα συνεκτιμήσει την οργασμική αυτή λειτουργία σε σχέση με την ηλικία, τη σεξουαλική εμπειρία και τη σημαντική συμμετοχή του σεξουαλικού ερεθισμού (της διέγερσης).

Καθώς επίσης η διάγνωση θα βασιστεί και σε κοινωνικές παραμέτρους, περιβαλλοντικές συνθήκες αλλά και στην προσωπικότητα της γυναίκας, μαζί με το πολιτισμικό και πνευματικό της επίπεδο, που συνδέονται με τη γενικότερη νοοτροπία και κουλτούρα της.

Επίσης, μία παράμετρος που πρέπει να συνεκτιμηθεί καθοριστικά είναι ο τρόπος που η ίδια βιώνει τη σεξουαλικότητά της μέσα από τις εγγραφές και εμπειρίες της ζωής της, την αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, καθώς επίσης και την καλή εικόνα του σώματός της, καθώς και τις προσδοκίες που έχει και τι σηματοδοτεί σε συναισθηματικό επίπεδο ο οργασμός για την ίδια.

Η γυναίκα ως αντικείμενο πόθου και πρωταγωνίστρια των σεξουαλικών φαντασιώσεων του άνδρα εραστή της και μπροστά στην ανάγκη της να είναι επιθυμητή και να ικανοποιήσει το σύντροφό της, αναπτύσσει ένα άγχος αυτοπαρατήρησης. Οδηγούμενη από αυτό το άγχος υποδύεται ρόλους ψεύτικου σεξουαλικού ερεθισμού, υποκρίνεται οργασμικές κορυφώσεις.

Ουσιαστικά, η γυναίκα εκείνη τη στιγμή απέχει από την ερωτική πράξη ως πρωταγωνίστρια της σκηνής και συμμετέχει σε αυτή μέσα από έναν άλλο ρόλο που σκοπό έχει να ευχαριστήσει το σύντροφο και να του προσφέρει τον οργασμό.

Με αυτόν το τρόπο χάνει τη δυνατότητα να αφεθεί ολοκληρωτικά στην ερωτική πράξη και να απολαύσει τη χαρά της ηδονής.

Μαρίνα Μόσχα 

Βρείτε μας και στο facebook

 

Blog Tags: 

Συγγραφέας:
Dr Θάνος Ασκητής
Νευρολόγος – Ψυχίατρος

www.askitis.gr
institute@askitis.gr

Τηλέφωνα:
210 61 04 590
210 77 89 890
210 77 72 100

Fax:
210 61 95 797